ÖMRÜM
Gülhan Gürbüz
Bir garip yolcuyum yalan dünyada.
Ah ile vah ile bitti bu ömrüm.
Gam keder dolmuşum, koca deryada.
Bir oh diyemeden gitti bu ömrüm.
**
Bir su gibi geçip gitti seneler.
Gönül deryasında, batmış tekneler.
Cümleler hep eksik, yitik özneler.
Estikçe savurdu, battı bu ömrüm.
**
Derdim arz eyledim, duyan olmadı.
Heybem doldu taştı çilem dolmadı.
Kimseyi çekecek halim kalmadı.
Gayrı şu canıma, yetti bu ömrüm.
**
Gönül sofrasında yiyip içtiler.
Deli rüzgâr gibi gelip geçtiler.
Aslına bakarsan birer hiçtiler.
Beni üç kuruşa, sattı bu ömrüm.
**
Dili olsa da ses verse duvarlar.
Boy verdi içimde; dertler, kederler.
Bilmezler içimde, kaç mezar var.
Her vefasıza yol etti bu ömrüm.
**
Kaçtı o gemiler, keşke beyhude.
Feleğin emrine, olduk amade.
Geldik gidiyoruz bak alelade.
En güzel yılları yuttu bu ömrüm.
**
Küçük bir zerreyim, koca evrende.
Felek söyle, senin neyin var bende?
Deli gönül şimdi gel yaşadım de.
Bir bilinmez yola attı bu ömrüm.
**
Dünya dedikleri bir meçhul yoldu.
Gönlümde çiçekler açmadan soldu.
O büyük sevdalar bir hayal oldu.
Ah, bir hiç uğruna, yitti bu ömrüm!
**
