BENİM DÜNYANIN GÖZÜ…
KARA VAHAP
Şehit,
Bir hurma ağacı gibi
Bizi düşünüyordu;
Yüreğinde açılıvermişti
Türkmen davası…
Yalvarırdı Allahʼına;
“Ey paslanmış demirden
Kılıcı çıkaran Tanrı,
Sen bizi Türkmen yarattın,
Türkmen’i koru…”
Şehit,
Bir horyat emceklerinden
Emdi, Türkmen sütünü;
Bir dörtlük işledi,
Kanında Türkmeneli’ni
İncir ağacı gibi
Yüreğinden kusu veriyordu
Mevsimler…
Kan akar kökeninden
Yaprakları açılıyordu;
Ay yıldız…
Şehit,
Kurşunlar içinden söylüyordu;
“Bakın benim ki
Dünyanın gözü,
Açılan andan eli…
Benim ki
Dünyanın ağzı,
Açılan günden dili…
Benim ki
Dünyanın cesedi,
Açılan günden yüreği,
Siz de ellerinizi ,
Çekmeyin iyliklerden,
Bu dünyadan başka
İyilik yeri yoktur, bir yerde…
Bu topraktan başka
Dünyanın bütününde
Bir karış yer yoktur, Türkmenlere…
Yükseklerde dalgalanan bayrak,
Dalgalansın dökülü veren kanlardan…”
Şehit güneş gibi
Bizi düşünüyordu,
Avucunda geleceğimiz,
Yağmur yağıyordu…
***
