Skip to content
18 Kasım 2026
  • Facebook
  • Twitter
  • Youtube
  • Instagram
IRAK TÜRKLERİNİN BAĞIMSIZ SİYASİ GAZETESİDİR

IRAK TÜRKLERİNİN BAĞIMSIZ SİYASİ GAZETESİDİR

Özgür Basın, Özgür Toplum

Sosyal medya hesaplarımız

  • Facebook
  • Twitter
  • Youtube
  • Instagram
Primary Menu
  • HABERLER
    • Akademik Makaleler
    • Arapça
    • Azerbaycan
    • Basın
    • Dünya
    • Editörden
    • İngilizce
    • Kitap
    • Kültür – Sanat
    • Türkiye
  • Yazarlar
  • Multimedya
  • Kütüphane
  • Kültür – Sanat
  • Röportajlar
  • Genel Tanıtım
  • Hakkımızda
  • Künye
  • Türkmeneli’ni Tanıyalım
  • Kerkük Türküleri
  • Kerkük Kültür Derneği
  • Kitaplarımız
  • İletişim
  • Home
  • Azerbaycan
  • Siperde Doğan Ebedilik
  • Azerbaycan

Siperde Doğan Ebedilik

Kerkük Gazetesi 18 Kasım 2026
Görsel esas

“Önce Vatan” serisinden:

Siperde Doğan Ebedilik

      Halide Halid

 

ŞEHİT– sadece bir isim değil, kutsallıktır. O, vatanın kalbinde ebedi yanan alev, toprakta büyüyen gurur, özgürlük için çırpınan kalptir.

ŞEHİTLİK -insanın yükseldiği en yüksek zirve, vicdanın susmadığı, korkunun yenemediği, gururun sessizlikte bile konuştuğu secde yeridir.

“Önce Vatan” serisinin sıradaki kahramanı, Jandarma Üsteğmen Gökhan Korkut da bu kutsal sesin yankısıdır.

Onun hayatı, yalnızca geride bırakılmış bir yaşam öyküsü değil; sevgi, azim ve milletin hafızasında yaşayacak bir kahramanlık destanıdır.

ŞEHİT annesinin oğul hasreti…

Gökhan’ım, 1985 yılı 24 Temmuz saat 10.45’te dünyaya gözünü açtı. Bu anı asla unutmayacağım. O doğduğunda benim sadece 19 yaşım vardı. İlk göz ağrımızdı. Babası o gün işteydi, hastaneye bizi onsuz götürdüler. Sabah izin alıp geldi.

O kadar yakışıklı, o kadar sevimli bir bebekti ki, Gökhan’ım… Büyüdükçe ailemizin sonsuz sevgisiyle sarmalandı. Merhametli, koruyucu, mert, kalbi sevgi dolu bir çocuktu. Öğretmenleri de onu çok severlerdi. Her zaman kendi hakkını korurdu, hiç kimsenin onun hakkını çiğnemesine izin vermezdi.

Ortaokul yıllarında asker olma arzusunu gizlemiyordu. Doğrusu, ben onun asker olmasını istemiyordum ama onun ısrarı karşısında itirazım güçsüz kaldı. Üç kez belgeleri geri verilse de inadından vazgeçmedi. Dördüncü denemesinde arzusuna ulaştı.

Bu yola çıkan beş arkadaştan sadece Gökhan’ım liseye kabul oldu, askeri yolu seçti. Antalya Anadolu Lisesi’ne kabul edilse de vazgeçti.

Sevdiği kızdan ayrıldığını söylediği gün sanki kalbimden bir parça koptu. Onun ailesi Gökhan’ın bu seçimiyle barışamadı. Yiğidim ise vatan yolunu seçti. Onlar bu yolun kutsallığını anlamadılar.

Bir gün eve gelip “Anacım, onu unuttum.” dedi. Ama sesindeki acıyı, kalbindeki sarsıntıyı hissedebiliyordum. Onun için başka bir kız seçtik.

Nişan gününde bana:

“Ana, seninle biraz gezmeye çıkmak istiyorum. Belki bir daha beraber gezemedik…” dedi.

Sanki biliyordu, bu bizim son gezintimiz olacaktı…

Şimdi onun odasına girdiğimde duvarlardan bana bakan gözlerini, yüzümde nefesini hissediyorum. Telefon görüşmelerinde sesini duyacağıma inanıyorum. Ne yazık ki, şimdi yalnızca dualarımla, fiziksel yokluğundaki hasretimle onu kucaklıyorum…

ŞEHİT babası Veli Bey’in gördüğü rüya…

Her şey o rüyayla başladı…

Bir cuma gecesi Veli Bey garip bir rüya gördü. Evlerinin avlusunda kalabalık vardı; insanların yüzünde heyecan, havada sessizlik… Uyandığında kalbine garip bir ağrı çöktü.

Sabah erkenden oğlunu aradı:

– Oğlum, nasılsın?

– Harikayım baba. Her şey yolunda, merak etme.

Gökhan, Hakkari’de Özel Harekat Taburunda bölük komutanıydı. Tayinini kendisi istemişti. “Vatan için” diyerek en zor bölgeye gönüllü gitmişti.

Ama o rüyanın sessizliği uzun sürmedi…

Ertesi gün kapı çalındı. Veli Bey titreyen adımlarla kapıya yöneldi. Kapıyı açtığında karşısında duran yarbayın dudaklarından çıkan sözler dünyasını yıktı:

– Başınız sağ olsun. Oğlunuz şehit oldu…

Bayıldı. Uyandığında sağlık görevlileri başına toplanmıştı. Etrafında eşinin ve çocuklarının hıçkırıklarını duydu.

Ertesi gün komutanlar ona Gökhan’ın nerede defnedileceğini sorduklarında:

“Şehitler Mezarlığında…” dedi.

Gökhan, otuz bin insanın duaları ve gözyaşlarıyla toprağa verildi.

Veli Bey bu sözün anlamını oğlunun şehadetinden sonra daha derinden anladı:

“Ateş düştüğü yeri yakar…”

Mustafa Korkut’un kardeş hasreti…

“Gökhan benim sadece kardeşim değildi, o benim idealimdi.” diyor Mustafa. Çocuklukta sürekli onun arkasından giderdim. Mahallede kim zor duruma düşerse, hemen yardıma koşardı. Hem koruyucum, hem de oyunlarımızın tadı, lezzeti. O zamanlar kahraman değildi ama kahramanlık onun içindeydi.

14 yaşında askeri liseye gitti. Onun ayrılığı benden sanki bir can alıyordu ama biliyordum, onun yolu başkaydı. O bu yola yalnız çıkmıştı.

Son kez sahilde birlikte yürüdük. Dalga sesleri, sessizliğin içinde Gökhan’ın varlığı…

Şimdi o sahile tek gidiyorum. Ama her adımımda sanki o da var; nefesi ruhumda, gülüşü kulaklarımda yaşıyor.

En çok içimi acıtan, Hakkari’ye gittiğinde onun yanına gidememem oldu. Terör vardı, çok tehlikeliydi. Seyahatim gerçekleşmedi.

“Şehitler ölmez!” – bu söz boşuna söylenmemiş. Onun her an bizimle olduğuna, yine de bizi düşündüğüne eminim.

Gökhan sadece kardeş değil; yüzlerce askerin dayandığı bir dağ, onların içinde atan ikinci bir kalptir. O sadece bir subay değildi; sessizliğin içinde yol gösteren bir ses idi.

“Ona biz komutan dedik, o bize kardeş oldu…”
Silah arkadaşı Nazim Şana

Gökhan’la 13 yıl aynı yolu paylaştık. Her anı hafızamıza yazılmış bir roman gibiydi. Suskunluğu da konuşuyordu, bakışları da. Asabi derlerdi. Aslında bu, onun sorumluluk duygusundan doğan bir gerginlikti. Neyi nasıl yapacağını iyi bilirdi.

“Olmaz” kelimesi onun sözlüğünde yoktu. Onun yanında olmak tehlikenin ortasında bile kendini güvende hissetmek demekti.

Bir keresinde Hakkari’de, düşmanın mevzisini göstermek için toprağın üzerine bıçakla sessizce bir kroki çizdi. Ardından başını kaldırıp gözlerini bize dikti:

“Hazır mısınız?”

O bakış korkusuz, inanç dolu, sarsılmazdı. O bakış hâlâ gözümün önünde…

Biz siperleri, karanlıkları, karın içindeki sessizliği paylaştık. Onunla çalışmak sadece emirlere itaat etmek değildi; bir inancın, bir ruhun birlikte taşınmasıydı.

Şehit olduğu gün içimizde sanki bir şey koptu. Ama son sözleri, o anki davranışı, onu bir daha bize tanıttı:

“Beni burada bırakın. Koruyucu ateş açın. Düşmanı imha edin.”

O, ağır yaralıydı ama kendinden çok askerlerini düşünüyordu. Onları korumak için canını siper etti. Bu sadece yiğitlik değildi; vatana duyulan sönmez bir sevginin son çağrısıydı.

Biz ona “komutan” diyorduk ama içimizde o kardeşti.

Şimdi ise o, şehitlik zirvesinde bir bayrak gibi durmadan dalgalanıyor…

“O, geri dönmeyi hiç düşünmeyenlerdendi…”
Binbaşı Serkan Güvel

2012 yılının yaz aylarıydı. Gökhan’ı aradım. “Ne var ne yok, ne yapıyorsun?” diye sordum.

“Çalışıyoruz.” dedi. O dönemlerde Şemdinli olayları vardı. Ben de sanki diken üstünde oturmuş gibiydim; sürekli Gökhan’ı düşünüyordum.

“Senin eski bölüğüne yardıma gelmişim.” dedi. Şaşırdım. Bizim Bolu Komando Taburu oradaydı. O dönemlerde terör gruplarıyla çok zor anlar yaşanıyordu.

Dedim, “Gökhan gitme, biraz geri çekil.”

Kahraman arkadaşım düşmana karşı tek başına ileri atılıyor ve cesurca savaşıyor. Bir de bakıyor ki, çevresinde kimse yok. Teröristlerin içinde tek başına kalmış.

Bunları bana bizzat kendisi anlatmıştı. Hatta ben de sinirlenmiştim. “Gitme, senin geri dönmeni bekliyorum.” demiştim.

O, geri dönmeyi hiç düşünmeyenlerdendi. Çünkü onun için sonunu düşünen kahraman olamazdı.

Herkes onunla ilgili anılarını anlatıyor. Benimse anlatacak o kadar çok şeyim var ki…

Bana ondan geriye çocukluğumuzun izleri, birlikte oturduğumuz sıralar, paramızın olmadığı günlerde son kuruşumuzu bile birlikte harcadığımız o günlerin hatıraları kaldı…

Cesur, dürüst; kalbi nasılsa sözü de oydu. Kimseden korkmazdı. Dövüleceğini bilse bile yine de girilmesi gereken kavgalara girerdi. Meslektaşım, sırdaşım, kardeşim Gökhan’ım.

“İçinde fırtınalar kopan komutan…”
 Binbaşı Cihan Ünal

Gökhan’la ilk kez 14 yaşındayken tanıştım. Çocuk yaşında evinden, ailesinden uzak düşmüştü. Omuzlarına büyük bir sorumluluk almıştı. Askeri üniformayı ilk kez o zaman giymişti.

Gökhan sakin tabiatlı bir insandı. Yüzünde her zaman derin bir sessizlik vardı. Halbuki içinde fırtınalar kopardı… Ama bunu hiç kimseye hissettirmezdi. Sesi yükselmezdi ama varlığı başlı başına bir güçtü. Onunla bir arada olmak, kendini güvende hissetmek demekti.

Herkese şefkatli, anlayışlı, insani değerlerle yaşayan bir adamdı. Hiç rol yapmadı, kendisi oldu. O, arkamızda bir dağdı…

“Askeri üniforma onun için sadece giysi değildi…”
Binbaşı Serkan Polat

Gökhan’ı ilk kez gördüğümde sadece 14 yaşındaydı. O da ailesinden uzak düşmüştü; küçük bir çocuğun omzuna yüklenmiş büyük bir sorumluluğun içindeydi. Üniformayı ilk kez o zaman giymişti; ama o üniforma onun için gökyüzündeki bayrağa, devletine ve halkına verilen bir anttı.

Üniforma onun için sadece bir giysi değildi. Üniforma, silah arkadaşlarına sadakatinin, milletine sevgisinin, vatana borcunun simgesiydi. Bu üniformayı son nefesine kadar çıkarmayacaktı.

Gökhan sakin bir adamdı. İçinde fırtına kopsa da yüzünde sakin bir deniz vardı. Hiç kimseye o çırpıntıları hissettirmezdi; içindeki volkanları sessizlikle örterdi. Ama bu sessiz adamın kalbi sevgi doluydu.

Herkese karşı şefkatli, anlayışlı; en zor anda dayanak olan, sarsılmaz bir güven timsaliydi. Yanında olduğunda insanın içini rahatlık kaplardı, çünkü Gökhan varsa yalnız değilsin. Onun varlığı, güvenin, merhametin, sadakatin canlı, nefes alan tecessümüydü.

İnsanlar çok şey söyleyebilir, çok rol oynayabilir. Ama Gökhan olduğu gibiydi. Ne içindeki hisleri gizleyerek sahte gülümserdi, ne de merhametini göstermekten çekinirdi. O, sadece bir komutan değildi…

 

“Seni hiç unutmayacağız komutan…”

Gazi Jandarma Başçavuş Arif Büyükakçalı

Bölük komutanım Jandarma Üsteğmen Gökhan Korkut’u hatırlayınca gözümün önüne hep onun dimdik duruşu, bakışlarındaki kararlılık ve içimizi ısıtan samimiyeti geliyor. O sadece bir komutan değildi; hem dayanağımız hem yol arkadaşımızdı. Arkamızda durduğunda sanki göğsümüzü dağlara yaslamışız gibi hissederdik.

Komutanım cesaretin canlı simgesiydi; eğitimli, tetikte ve daima savaşa hazır. Her görev öncesi bölgeyi detaylıca inceler, hiçbir detayı göz ardı etmezdi. Onun yanında hem koruma altında hem de ruhen güçlüydük.

Gökhan’la çok operasyonlara katıldık. Her seferinde onun liderliğinde zafer kazanırdık. Sadece 4 ayda yıllara eş değer kahramanlık sığdırdı. Askerleriyle birlikte her zaman ön cephede savaşırdı; arka planda durmazdı.

Zorlu dağlarda, geçilmesi güç bölgelerde, bazen gece gündüz aynı mevzide beklerdik. O yorulmazdı; sanki bölgenin nefesini hissederdi. Komutanım şehit arkadaşlarının yükünü de omzunda taşırdı.

“Askerlerine baba, dost, kardeşti…”
Asker Ali Almacık

2012 yılında Hakkari’nin sert ve soğuk kışında “EFELER” Taburunda görev yapıyordum. Orada tanıdım Üsteğmen Gökhan Korkut’u.

O sadece 3. bölüğün komutanı değildi; bizim hâlimize yanan, ruhumuza dayanak olan bir insandı. Her defasında bölüğe gelir gelmez önce hâlimizi hatırımızı samimi bir sesle sorardı:

“Ne sıkıntınız var? İşler nasıl gidiyor?”

Bu basit soru bize güven verirdi. Biliyorduk ki komutanımız bizi sadece görev için değil, insan olarak düşünüyor.

Bir gün odasına çay istedi. Sonra da “Nasılsın?” diye sordu.

– “İyiyim komutanım ama hava çok soğuk…” dedim.

Masasının çekmecesinden üç çift kalın çorap çıkardı, bana uzattı:

“Bunlar kaliteli Ali. Nöbete giderken giy, ayakların üşümesin.”

Bu küçük jest, yıllar boyunca unutmadığım bir an oldu.

O sadece bir subay değildi; askerlerine baba, dost, kardeş olan bir yürek sahibiydi. Gökhan komutan, şehit olmuş arkadaşının bölüğünde görev yapmak için gönüllü tayin istedi. Bu fedakârlığı onu gözümüzde bir dağa çevirdi.

O, vefasıyla sevildi, sadeliğiyle saygı kazandı, yiğitliğiyle hafızalarda kaldı.
Ruhun şad olsun komutanım…

ÖZGEÇMİŞ

Jandarma Üsteğmen Gökhan Korkut, 24 Temmuz 1985 tarihinde Antalya’nın Korkuteli ilçesinde, Veli ve Leyla Korkut çiftinin evladı olarak dünyaya geldi.

İlk ve ortaöğrenimini Antalya’nın Kepez ilçesindeki Erenköy İlkokulunda (bugünkü adıyla İbrahim Doğaner İlkokulu) ve Mimar Sinan Ortaokulunda tamamladı.

1999 yılında Bursa Işıklar Askerî Lisesine kabul edildi. Dört yıllık eğitiminin ardından 2003 yılında mezun oldu ve aynı yıl Kara Harp Okulunda eğitimine başladı. 30 Ağustos 2007 tarihinde, 88. dönem mezunu olarak jandarma teğmen rütbesiyle Kara Harp Okulundan mezun oldu ve subaylık görevine başladı.

2008 yılında Ankara Beytepe’deki Jandarma Okullar Komutanlığında subay geliştirme eğitimini başarıyla tamamladı. İlk görev yeri olan Sinop İl Jandarma Komutanlığında 2008–2009 yılları arasında görev yaptı.

2009–2010 yılları arasında Hatay’ın Dörtyol ilçesindeki Jandarma Komando Tabur Komutanlığı bünyesinde 2. Komando Bölüğü 1. Takım Komutanı olarak görev yaptı. 2009 yılında İzmir’in Foça ilçesindeki Komando Okulunda Komando Geliştirme Kursunu; 2010 yılında ise Muharebe ve Beden Eğitimi kursları ile Karakol Komutanlığı Kursunu başarıyla tamamladı.

2010–2012 yılları arasında Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesindeki Karahasanuşağı Özel Jandarma Karakolunda karakol komutanı olarak görev yaptı. Bu dönemde Dağ Komando İhtisas Kursu, Temel Askerî Paraşüt Kursu ve İç Güvenlik Harekâtı Planlama ve İcra Kursunu başarıyla tamamladı.

1 Temmuz 2012 tarihinde Hakkâri’nin Yüksekova ilçesindeki Efeler Tabur Komutanlığına 3. Bölük Komutanı olarak atandı. Görev hayatı boyunca Hatay’daki Amanos Dağları’nda PKK/Kongra-Gel terör örgütüne karşı yürütülen operasyonlarda görev aldı.

18 Kasım 2012 tarihinde Hakkâri’nin Şemdinli ilçesinde, terör örgütü mensuplarıyla çıkan silahlı çatışmada vatanı uğruna kahramanca mücadele ederken şehit oldu.

Makale, 24 Temmuz 2025 tarihinde Azerbaycan basınında, 18 Kasım 2025 tarihinde ise Türkiye basınında yayımlanmıştır. Unutulmaz ŞEHİTİMİZ Gökhan Korkut’un anma günü vesilesiyle makaleyi bugün yeniden yayımlamayı uygun gördük.

 

Paylaş:

Continue Reading

Previous: Vesile Möhsümova’dan “Kerkük” Şiiri
Next: Azerbaycan’ın Ünlü Halk Sanatçısı Aybeniz Haşimova’nın Öğrencisi ABD’de2.lik Ödülünü kazandı

Related Stories

82b662e8-33f5-433f-9d7c-0b7982572102
  • Azerbaycan

Azerbaycan’ın Ünlü Halk Sanatçısı Aybeniz Haşimova’nın Öğrencisi ABD’de2.lik Ödülünü kazandı

Kerkük Gazetesi 18 Kasım 2026
Kitaplarla Sıcak Bir Portre
  • Azerbaycan

Vesile Möhsümova’dan “Kerkük” Şiiri

Kerkük Gazetesi 18 Kasım 2026
492221283_122110322696836377_5113109879297404364_n
  • Azerbaycan

Səadət Qərib’ten “Bir Dilin İki Duası” Şiiri

Kerkük Gazetesi 17 Kasım 2026

Güncel Haberler

Azerbaycan’ın Ünlü Halk Sanatçısı Aybeniz Haşimova’nın Öğrencisi ABD’de2.lik Ödülünü kazandı 82b662e8-33f5-433f-9d7c-0b7982572102 1

Azerbaycan’ın Ünlü Halk Sanatçısı Aybeniz Haşimova’nın Öğrencisi ABD’de2.lik Ödülünü kazandı

18 Kasım 2026
Siperde Doğan Ebedilik Görsel esas 2

Siperde Doğan Ebedilik

18 Kasım 2026
Vesile Möhsümova’dan “Kerkük” Şiiri Kitaplarla Sıcak Bir Portre 3

Vesile Möhsümova’dan “Kerkük” Şiiri

18 Kasım 2026
İsrail’de Hükümeti Kurmakla Görevlendirilen Gadi Eisenkot Kimdir? aa 4

İsrail’de Hükümeti Kurmakla Görevlendirilen Gadi Eisenkot Kimdir?

18 Kasım 2026
Səadət Qərib’ten “Bir Dilin İki Duası” Şiiri 492221283_122110322696836377_5113109879297404364_n 5

Səadət Qərib’ten “Bir Dilin İki Duası” Şiiri

17 Kasım 2026

Editörden

8a680ac8-4ae7-4206-affa-f7b541cd7857
  • Azerbaycan
  • Editörden

Şemsettin Küzeci’nin Azerbaycan Kitaplarının imza günü

11 Ocak 2026
178386911_1925588547591950_2559509787806110237_n
  • Dr. Şemsettin Küzeci
  • Editörden
  • Haberler
  • Türkmeneli
  • Yazarlar

Irak Türkmen Cephesi 26 Yaşında

24 Nisan 2021
ALTUNKÖPRÜ ŞEHİTLERİ (1)
  • Dr. Şemsettin Küzeci
  • Editörden
  • Türkmeneli
  • Yazarlar

30. Yılında Kerkük’te Altunköprü Katliamı

28 Mart 2021

Videolar

eed5bfac-185e-4361-a144-ea9eb702ee9d
  • Azerbaycan
  • Basın
  • Haberler
  • Türk Dünyası
  • Türkmen Edebiyatı
  • Video
  • Videolar

Kerkük’ün Milli Yazarı Ata Terzibaşı’nın Hayatı Filim Oldu

26 Aralık 2024
demirel
  • Haberler
  • Türk Dünyası
  • Türkiye
  • Türkmeneli
  • Videolar

20 önce Süleyman Demirel Irak Türkmen Öğretmenlerini kabul etmişti

23 Aralık 2020
indir
  • Basın
  • Haberler
  • Türkmen Basını
  • Türkmeneli
  • Videolar

Kerkük Gazetesi’nin YouTube kanalı açıldı

16 Kasım 2020

Foto Galeri

DSCI8493
  • Basın
  • Foto Galeri
  • Haberler

Türkmeneli TV’nin eski Teknik Müdürü Sacit Baydar Vefat etti

17 Ekim 2020
M ZİYA1
  • Foto Galeri
  • Kitap
  • Kütüphane

Mustafa Ziya’nin Küçük Not Defterinden Şiirler kitabı çıktı

20 Ocak 2020
1828866_620x410
  • Foto Galeri

ABD’li komutandan Münbiç’e ziyaret!

8 Şubat 2018
Facebook
kerkuk_turkuleri
Youtube

AMACIMIZ

Irak’taki Türkmenlerin gerçek anlamda varlıklarını, birlik ve beraberliklerini sağlamak; gazete yoluyla da sıkıntılarını, kültürlerini ve varlıklarını dünyaya tanıtmak ve Türk dünyası arasında bir köprü oluşturmaktır.

Bizi Takip Edin

Facebook Twitter Youtube Instagram
Menu
  • Hakkımızda
  • Künye
  • Türkmeneli’ni Tanıyalım
  • Kerkük Türküleri
  • Kerkük Kültür Derneği
  • Kitaplarımız
  • İletişim

  • HABERLER
  • Yazarlar
  • Multimedya
  • Kütüphane
  • Kültür – Sanat
  • Röportajlar
  • Genel Tanıtım
  • Facebook
  • Twitter
  • Youtube
  • Instagram
Copyright © All rights reserved. | MoreNews by AF themes.