Necibe ilkin’den Şiirler/ Azerbaycan
Həsrətimə can verirəm….
Yaman dolmuşam bu gecə,
Ürəyimdən qan verirəm.
Əllərimi açıb göyə
Həsrətimə can verirəm.
Bir günahlı günahsızam,
İpə-sapa yatammıram.
Özümə necə qansızam,
Günahıma batammıram.
Bu eşqin əlindən tutub,
Uşaqlığa qayıdıram.
Şirin-şirin xəyalları
Misra-misra oyadıram.
Yaza bilmədiklərimi,
Unudulmuş hiss edirəm.
Qu quşu tək son nəğməmi,
Sənə oxuyub gedirəm.
Əllərimdə ümid yeri
Qəlbimdə güman azalır.
Bilmirəm bu həsrət niyə
Yollarını məndən salır.
Bəlkə arada gözlərin
Dola dolmaya nəbilim.
Həsrətim yuxuya gedib,
Yum gözünü indi gəlim.
**
GƏL
Yamanca qəddardı zaman da, vaxt da,
Yazılan tale də, verilən baxt da,
Könlümün sevdası qurulan taxtda,
Qəm xəbər tutmamış, oyanmamış gəl.
Sevgidən qırılan lələyim olma,
Bəxtimdən dönərgi taleyim olma,
Dilimi yandıran gileyim olma,
Ayrılıq yolumda dayanmamış gəl.
Nə xeyrim qalıbdı, nə də ki, şərim,
Şeş qoşa verməyib atılan zərim,
Əlinlə yazılan sevgi əsərim,
Həsrətin rənginə boyanmamış gəl.
Xəyalım dolaşıq, fikrimsə çaşqın,
Arzum gah sısqadır, gah da ki, daşqın,
Ümidim, gümanım olubdu qaçqın,
Hicran günlərini sayammamış gəl.
Elə ərköyünəm bu sevgidə mən,
Bəlkə sən olasan nazımı çəkən,
Yazıq Nəcibənin bağrını sökən,
Kədər ürəyini oyammamış gəl.
**
BİLMİRƏM
Sən ömür baharı, mən könül qışı,
Haraya gedəcək bu yol, bilmirəm.
Mən bəxtin önündə payız yağışı,
Alırsan könlümü gəl al, bilmirəm.
Ayrılıq deməyə gəlmədi üzüm,
Verdiyin vədəndə qışladı sözüm,
Həsrəti eyləyib dağ, dərə, düzüm,
Çəkdin sinəm üstə min yol, bilmirəm.
Könlümün evinə bir yol uçduğun,
Gözümdən gizlənib nədən qaçdığın,
Hər məni görəndə geniş açdığın,
Kimlərə açılır o qol, bilmirəm.
Deməyin sərxoşam, xumar çəkibdi,
Mənə nə dağ çəkib o yar çəkibdi,
De kimin saçına tumar çəkibdi,
Əlimdə buzlayan o əl, bilmirəm..
**
Gedəsən
Soyunub qəm köynəyini
Üzü dağlara gedəsən.
Gəzib dağları doyunca
Sonra da gözdən itəsən.
Acını çəkə ev-eşik,
Yol gözləyə dost-tanışın.
Çiliklənən xatirələr
Ola sənin məzar daşın.
Dolasan bulud gözlərə
Payız olub, yaz güləsən.
Baş daşından gülümsəyib
Yağış kimi töküləsən.
Anan gələ görüşünə,
Atan qucaqlaya səni.
Sevincdən daşın çatlaya
Dərdlərin ağlaya səni.
Güləsən torpaq üzünə,
Güləsən külək yaşına.
Son gülüşün xatirinə,
Hamı yığıla başına.
Səni sevən könüllərin
Qalasan qız yaddaşında.
Darıxdığın ölüm üçün
Ölməyəsən bu yaşında…
**
Qaçmaq istəyirəm…
Məni gözündən asan tənhalıqdan.
Boynumda dəyirman daşı kimi fırlanıb
məni boğan haqsızlıqdan…
İllərlə yerdə qalıb yanı göyərmiş arzulardan
Mənə qucaq açan bulud-bulud xəyallardan.
Qaçmaq istəyirəm…
Ürəyimi uçuran yad baxışlı hislərdən
Mənə yalan sevgi bağışlayıb
Üzümə yaxşı deyən pislərdən.
Ürəyində saxtalıq yaşadıb
üzdə saflıq gəzdirmək istəyənlərdən…
Qaçmaq istəyirəm…
Qəlb oğrularından,
talanmış ürəklərə min sifətlə yer tapıb
girmək istəyənlərdən.
Özünü dəryada hiss edib köpək balıq kimi
bir anda səni udmaq,
Onsuz da qırılmış arzularını,
incilərini yenidən darmadağın edib
səni tale burulğanında qərq etmək istəyənlərdən…
Qaçmaq istəyirəm…
Yad fikirli, özgə baxışlı doğmalardan,
İçini qurd kimi gəmirən iblis niyyətli kabuslardan.
Səni dərk etməkdən, anlamaq dərəcəsindən uzaq,
könül evimə kül üfürənlərdən.
Qaçmaq istəyirəm, qaçmaq…
Arxamca gəlməyin ey ürəyi üzülmüş ümidlərim
Arxamca gəlməyin ey yolda-irizdə düşüb itən dərdi-sərim.
Qoyun bir az dincəlim…
**
