Azerbaycan’ın Güçlü Sesi
Şair Aysel Hanlarkızı
“Son yıllarda Azerbaycan ve Türk dünyasında yıldızı parlayan Azerbaycan Kadın şairlerinden Aysel Seferli Hankızı yazarlar arasında saygın bir yeri vardır. Bu kısa yazımızda Aysel Hanım’ın kısa özgeçmişini ve 3 şiirini siz değerli okurlarıma sunuyorum”. Ş. K.
Aysel Seferli Hanlarkızı, 1982 yılında, Azerbaycan’ın Lenkeran şehrinde doğdu. Aydın bir aile ocağında yetişen ve küçük yaşlardan itibaren şiirler yazan Aysel Hanlarkızı, Lenkeran Devlet Üniversitesi Filoloji bölümünden mezun oldu. Şiirleri Azerbaycan’daki gazete ve dergilerde düzenli olarak yayımlanmaktadır.
“Azerbaycan Yazarlar Birliği”, Erbil’de “Irak-Türkmen Edebiyatçı ve Yazarlar Birliği” ve “Orta Asya Yeni Avaz Yazarlar ve Şairler Birliği (Merkezi Asya Yazıcılarının Yengi Ovoz Birleşmesi)” üyesi olan şair; Azerbaycan Cumhurbaşkanlığınca “edebiyatı teşvik” ve “Turan Birliği Madalyası” mükâfatlarına lâyık görülmüştür. Bir Dünya Var, Yokluğunun Çekim Gücü (Yokluğunun Cazibe Kuvvesi), Karantina Boşluğu, Özleyen Şiirler (Darıxan Şiirler) adlı kitapların müellifi olan şairin Nerdesin Dostum (Hardasan, Dostum) adlı bir şiir kitabı Tebriz’de, “Bu gün güz gibiyim” adlı kitabı Almanya’da, “Pencereme güneş çek” adlı bir kitabı da Türkiye’de yayımlanmıştır. “www.mustaqil.az” adlı internet gazetesinde editör olarak, Vatandaş Dayanışması Partisinin Kadın kolları başkanı olarak görev yapmaktadır.
Şiirlerinden:
O Sensin
Kollarına kürek çeken gözlerin;
Kucağındır secde yeri ant yeri…
Hasretinle yorgun düşen bu şehrin,
Yanağında biri var ki… O sensin…
Tan yerinin saçlarını sarartan,
Dönüş olmaz gurup denen bu yoldan.
Yüreğimi götürdüğün o garda,
Geciktiğim bir katar ki… O sensin…
Bahar kollarımda, hazan saçımda,
Nemli bakışların kirpik ucunda.
Vuslat anlarının titrek avcunda,
Bir hatıra yeri var ki, o sensin.
Yıldızların gece renkli gözünde,
Vücudumun her satırlık izinde.
Bir şiirin köze dönmüş sözünde,
Mısraları dem tutar ki, o sensen.
Nefesine kurban kestim zamanı,
Kitap kitap söze dönen insanım.
Bu dünyada sevgi adlı ünvanım,
Nerden bilsin adamlar ki, o, sensin.
***
Sen Geldin
Hatıralar kirlenmişti o gece,
Yudum yudum kirpiklerime astım.
Yad ellerde ısıttığın elini,
Köz eyleyip ellerime dağ bastım.
Ben avcumda ölecektim
Sen geldin.
Bir depremde yıkıntılar altından,
Can ölmemiş, yaralanıp çıkmıştı.
Bir gecede ellerinin izleri,
Boya gibi saçlarımdan akmıştı.
Ben saçımdan ölecektim
Sen geldin.
Gözlerimde kayık oldu hasretin,
Boğulurken tutup çıktım biilaç.
Bu dünyanın her şeyine tok ruhum,
Bir tek senin saf aşkına açtı, aç!
Ben acımdan ölecektim
Sen geldin.
Ömür geçti gece gibi koynumdan,
Yüreğime gün doğmadı bir kere.
Soyunurken bu sevgiyi eynimden,
Unutmaya güç ararken içimde
Ben gücümden ölecektim
Sen geldin.
Bir turnaydım kanadından vurulan.
Bilmem, bu denizi nasıl geçmiştim?
Bahardı gözümde gitgide solan,
Bir uçurum kıyısına göçmüştüm.
Bu göçümden ölecektim
Sen geldin.
Son nefeste son şiirimi yazmadan,
Söz içinde ölecektim
Sen geldin.
Aysel Hanlarkızı
