MEŞRU MÜDAFAA
Gülhan Gürbüz
Ben öyle durduk yere bozmadım ki kafayı!
Her defasında,
Biraz daha yükseltip sabrımın çıtasını,
Biraz daha kanırtıp bağrıma sapladığınız bıçağı,
Ezip geçtiniz, yolunuza serdiğim postu.
Beni siz delirttiniz.
Durduk yere seçmedim ben yalnızlığı!
En sağlam sandığım yerlerden kırıldı umutlarım.
Öğrendim,
Kim dost, kim düşman, kim kurt, kim kuzu…
Gelmeyince işinize,
En yakın patikadan topuklayışınızı,
Gözlerimle gördüm defalarca.
Gece çökünce yoluna gitti herkes.
Kalabalıklar içinde yokluğu gördüm ben.
Hem ben, durduk yere dertli olmadım ki!
Koşarak gittiğim yollardan,
Başım önünde, ellerim koynumda dönünce,
Ulu orta yandım, tutuştum,
Bir yudum su, demedim.
Eni konu, yürekte küçük bir yerdi umudum.
Yedi düvelle savaştım da,
Her defasında, kendi yüreğime yenildim ben.
Ben öyle durduk yere düşmedim ki aşka!
Görünce o katran karası gözleri,
Her ne yaptımsa meşru müdafaa.
Aşk sandığım oldu kızılcık şerbeti.
Divane gibi dolandım,
Yeminlerden döndüm çok kere.
Deliye vurdum, kapıları çarptım, firar ettim günlerce.
Ne yerini unutabildim yaralarımın,
Ne de faillerini…
Kaçamadım hiçbirinden.
Öyle durduk yere yıkılmadım ben aslında.
Aldana aldana geldim bugünlere.
Her defasında daha yüksek uçurumlardan düştüm.
Belkilere aldanıp, sandığımla kaldım.
Şaşırmıyorum artık hiç bir şeye.
Hep en kötüsüyle,
Fırtınadan kaçıp sığındığım yerle sınandım,
Çok sevmenin diyetini, hayatımla ödedim ben.
Öyle durduk yere şair de olmadım!
Her dizede sıkıştı göğüs kafesim.
Sayfalarca savruldu,
Kıyıya vuran hayallerim.
Gönülden gönüle giden yollarda,
Yorulduğumla kaldım.
Hangi parçam nerede kaldı çoktan unuttum.
İnsan insanda nasıl ziyan olur, ziyadesiyle gördüm ben…
Teslim oldum artık kadere,
Boyun büktüm olana bitene.
Duvara verdim sırtımı,
Kayıplara verdim aklımı,
Cinnetin eşiğinde,
Yalnızlığın cehenneminde,
Bir bilinmez menzilde,
Her şeyden vazgeçmenin Arefe’sindeyim ben.
Varsın olmasın ne dikili bir taşım
Ne de taşıyanım naaşım.
Sizin olsun uğruna ne varsa savaştığım.
İnsan nasıl yaşarmış sevgisiz, nefessiz
Sevdiklerimden öğrendim ben.
Şimdi bana sormayın, var mı dahası?
Dahasının altında kaldım ben…
***
